ژینا، نه مهسا؛ نامی که نباید فراموش شود
یکی از نشانههای عمیقترین ستمهایی که جمهوری اسلامی بر مردم روا داشته، نه فقط سرکوب فیزیکی و سیاسی، بلکه انکار هویتهای فرهنگی، زبانی و قومی بوده است. در این میان، نامها بیش از هر چیز دیگر حامل هویتاند، و هیچ چیز به اندازهی حذف یا تحریف نام یک انسان، بیانگر تلاش برای محو ریشههایش نیست.
ژینا امینی، دختر کردستان، به دست نیروهای گشت ارشاد کشته شد، اما نظامی که از “نام” او وحشت داشت، او را با نام تحمیلی شناسنامهاش یعنی “مهسا” به افکار عمومی شناساند؛ و عدهای در بیرون از حاکمیت، آگاهانه یا ناآگاهانه، همین تحریف را تکرار کردند.
کسانی که امروز از ژینا امینی به عنوان نماد جنبش زن، زندگی، آزادی یاد میکنند، اگر واقعاً به معنا و عمق این شعار باور دارند، نمیتوانند نسبت به نام اصلی او بیتفاوت باشند. ژینا، در زبان کردی بهمعنای “زندگی” است؛ و این تصادفی نیست که جنبش بزرگ زنان ایران، با نام دختری آغاز شد که خودش «زندگی» بود.
پس چرا هنوز کسانی، حتی در رسانههای بهظاهر همسو با مردم، از بردن نام “ژینا” پرهیز دارند؟ چرا همان رسانههایی که مدعی حمایت از حقوق زنان، اقوام و آزادی هستند، نام او را همانطور که حکومت میخواهد، بازتولید میکنند؟
ما باور داریم که نام ژینا را باید با افتخار بر زبان آورد. این نه یک تصحیح لفظی، که ایستادن در برابر سیاستهای حذف هویت است. همانطور که نمیتوان آزادی را با سانسور بدست آورد، نمیتوان عدالت را با تحریف آغاز کرد.
ما ژینا را صدا میزنیم، نه مهسا را. چرا که ژینا، صدای زنیست که با هویتاش ایستاد، و با هویتاش جاودانه شد.
— باورمندان به رهایی با هویت، نه رهایی تحریفشده