هستند، از اب اشامیدنی سالم محروم هستند، ایا تا کنون از خود پرسیده اید که چرا این اقلیم با وجود و داشتن ذخایر عظیم نفت و گاز، اب برای خوردن ندارد، ایا از خود پرسیده اید که چرا حکومت ایران بطور تدریجی سعی در سرکوب فیزیکی و بهداشتی ساکنان بومی این سرزمین دارد.
عمق فاجعه بحدی است که مطبوعات حکومتی در وصف بحران بی ابی و الودگی اب شرب مردم عرب اهواز(خوزستان) خبرهای تکان دهنده ایی را نشر دادند که در ذیل یکی یکی از این خبرها که در سایت عصر ایران وابسته به دستگاه امنیتی هم امده است، اما درج چنین خبری نه برای ابراز همدردی با مردم بومی و عرب این خطه مملو از گاز و نفت امده، بلکه چنانکه مشاهده خواهید کرد به منظور حمله و تضعیف رقیب حاکم اصلی ایران، یعنی احمدی نژاد و انداختن تمام تقصیرها به گردن او است، تا نگاهها و انگشت های اشاره متوجه بیت رهبری و فرماندهان سپاه نشوند که عمده سیاستهای اقتصادی و فرهنگی مملکت را تدوین و توصیه میکنند. البته در این عرصه از احمدی نژاد هم به عنوان یک عنصر مستبد و زائیده این نظام هم نباید انتظار دیگری داشت، تمام این حاکمیت بر مسند سرکوب و دروغ تکیه زده اند.
و این سؤال همچنان برای مردم خوزستان پابرجاست که چگونه استانی با داشتن تعداد زیادی رودخانه های آب شیرین، در صف اول تشنگی قرار دارد؟
عصر ایران – 15 اذر 1391. موضوع تهیه آب شرب سالم برای مردم خوزستان با وجود وعده های مختلف مسؤولان همچنان یکی از معضلات زندگی مردم در جنوب غرب ایران است. در حال حاضر با وجود رودخانه های پر آبی چون کارون و دز، مردم در شهرهایی مانند اهواز، خرمشهر و آبادان، برای تهیه آب شرب، سراغ آب فروشی ها می روند و آب لوله کشی مصرفی غیر از شرب دارد.
و این سؤال همچنان برای مردم خوزستان پابرجاست که چگونه استانی با داشتن تعداد زیادی رودخانه های آب شیرین، در صف اول تشنگی قرار دارد؟
بی مناسبت نیست ، ابتدا سری به وعده های دولت و شخص رئیس جمهور در این باره بزنیم که چگونه بارها و بارها ، مردم را به داشتن آی آشامیدنی سالم ، امیدوار کردند و سپس ، سراغی از وضع موجود بگیریم تا سرانجام آن همه وعده و عید مشخص شود:
26 آذر 1387 – احمدی نژاد از انجام عملیات آبرسانی در آینده نزدیک خبر می دهد
احمدی نژاد در سخنرانی در جمع مردم اهواز گفت: درباره آب استان طرح بزرگ آبرساني از سد كرخه تا جنوبي ترين نقطه استان كه بزرگترين طرح آبرساني كشور است با اعتبار 1200 ميليارد تومان به تصويب دولت خواهد رسيد كه ان شاء الله در همين سفر به فضل الهي عمليات اجرايي آن آغاز خواهد شد.
27 
آذر 1387 – تصویب آبرسانی به خوزستان
مطالعه و آبرساني به شهرهاي آبادان، خرمشهر، اهواز و شادگان و ساير شهرها” یکی از مصوبات سفر استانی هیئت دولت به خوزستان بود.
2 خرداد 1388 – احمدی نژاد: پروژه آبرسانی با سرعت پیش می رود
سخنراني احمدی نژاد در جمع مردم خرمشهر: مشکل اول، مايه حيات يعني آب است. طرحهاي گوناگوني شروع و سرمايهگذاري شد و اقداماتي هم انجام شد اما بالاخره مشکل آب آن طوري که مردم توقع دارند حل نشده است. الان يک طرح بزرگي در حال اجراست و آن انتقال آب از کرخه است . پروژه آن جوري که ما ميفهميم سرعتش خوب است يعني سريع کار ميکنند. اميدوارم که اين پروژه به سرعت اجرا بشود و مثل پروژههاي قبلي متوقف و نيمهکاره نماند و ما شاهد اين باشيم که آب سالم و مطمئن به خرمشهر و آبادان عزيز برسد انشاءالله.
5 مهر 1389 – افتتاح طرح بزرگ آبرسانی به خوزستان با حضور رئیس جمهور
با حضور رييس جمهور فاز يك طرح آبرساني غدير به عنوان بزرگترين طرح آبرساني كشور به منظور آبرساني به 21 شهر و 1200 روستاي استان خوزستان افتتاح شد.
طول كل خطوط انتقال اين طرح 657 كيلومتر و طول مسير انتقال 387 كيلومتر و همچنين ميزان آب مورد نياز اين طرح 2.125 ميليون متر مكعب در شبانه روز (معادل 24.6) متر مكعب در ثانيه مي باشد.
طرح بزرگ آبرساني غدير به شهرهاي اهواز ، آبادان ، خرمشهر ، شادگان ، شيبان ، ويس ، ملا ثاني ، اروند كنار ، دارخوين ، سوسنگرد ، هويزه ، حميديه ، بستان، رفيع، شوش، الوان ، الهايي ، شاوور، شيرين شهر، حررياحي و روستاهاي محدوده شهرها و مسير خط انتقال آبرساني خواهد كرد.
اما نتیجه آن همه وعده و طرح و پروژه و هزینه کردن این است:
عکس زیر ، وضعیت آب شرب اهواز است که همین هفته گرفته شده است. مردم این منطقه ، با چنین آبی که از شیرهای آب جاری است ، سر و کار دارند!
ایسنا در بخشی از گزارش خود از وضعیت آب لوله کشی در یکی از مناطق اهواز نوشت: این روزها آب آشامیدنی و لولهکشی بسیاری از مناطق کلان شهر اهواز بهدلیل بارندگی گلآلود شدهاست و دیگر استانداردهای لازم را برای آشامیدن ندارد؛ تاحدی که بوی تعفن فاضلاب میدهد.
وضعیت آب بعضی از مناطق به ویژه منطقه “کوتعبدالله” اهواز فاجعهبار است، زیرا آب شرب این منطقه چند سالی که خیلی آلوده و غیرقابل استفاده شده است و با وجود پیگیریهای مردم آن منطقه هنوز سازمانهای مربوطه برای اصلاح وضعیت آب منطقه اقدامی نکردهاند.
مردم علاوه بر پرداخت قبوض آب به شرکت آب و فاضلاب برای استفاده از آب آشامیدنی سالم، باید هزینههای بسیاری را برای خرید آب از تصفیهخانههای محلی و آب سالم متحمل شوند و ای
ن در حالی که این شرکت آب و فاضلاب است که باید این هزینهها را پرداخت کند.
در همین ارتباط، تصفیهخانههای اهواز جوابگوی جمعیت 1.5 میلیونی نیست؛ زمانی که این تصفیهخانهها احداث شد، جمعیت اهواز فقط 4 هزار نفر بود، اما حالا با وجود گذشت 40 سال و افزایش چند برابری جمعیت، تصفیهخانههای کلان شهر اهواز هنوز همان تعداد است و حتی نسبت به سالهای گذشته فرسودهتر شدهاند. همچنین شبکه انتقال آب به مناطق اهواز نیز فرسوده است و مشکلاتی را در انتقال آب برای مصرف ایجاد کرده است.
از سوی دیگر لولهکشی آب منطقه کوت عبدالله اهواز به حدی آلوده است که قابل استفاده برای شستوشو هم نیست؛ بعضی بخشهای این منطقه نیز فقط 12 ساعت در روز آب دارند و شبها آب بعضی از منازل قطع میشود.
هم اکنون در تمامی مناطق اهواز، آبادان و خرمشهر و چند شهر دیگر خوزستان، مردم برای مجبور به خرید آب تصفیه شده هستند و آب لوله کشی قابلیت شرب را ندارد.
اهالی منطقه کوتعبدالله اهواز برای تامین آب شرب و آشپزی بشکههای 20 لیتری را خریداری میکنند و هر ماه هم قبضهای بیش از 50 هزار تومانی را میپردازند؛ این در حالی است که هیچگونه استفادهای از آب لولهکشی ندارند.
در اینباره آلودگی آب شرب منطقه کوتعبدالله با احمد منجزی، معاون بهرهبرداری شرکت آب و فاضلاب اهواز نیز گفتوگو کردیم که وی در پاسخ اظهارکرد: این منطقه یکی از مناطق حاشیه کلان شهر اهواز است و با توجه به رشد جمعیت شهر آبفای اهواز تدابیری در جهت حل این مشکلات انجام داده است.
منجزي با اشاره به بارندگيهاي اخير و تشديد آلودگي آب منطقه كوتعبدالله نيز گفت: بارندگيهاي اخير موجب افزايش آلودگي رودخانه كارون به بيش از 23 هزار ec رسيد و تصفيهخانه اين منطقه توان تصفيه آب با اين ميزان آلودگي را نداشت؛ به همين علت تصفيهخانه را خاموش كرديم و اين اقدام موجب شد آلودگي به آب منازل برسد.
خاموش كردن تصفيهخانه فاضلاب در حالي از سوي آب و فاضلاب اهواز صورت گرفته كه هيچگونه اطلاعرساني در اين خصوص انجام نشده بود و مردم منطقه كوتعبدالله و شايد بسياري ديگر از مناطق كلان شهر اهواز بدون اطلاع از اين قضيه و اينكه آب شرب آلوده و ديگر قابل استفاده نيست، همچنان از آن استفاده ميكردند.