کرخه به مرکز ایران دود شد و هوا رفت، زیرا چنانکه از اول و حتی به گفته یکی از نمایندگان اقلیم گفته بود، نیت برای جلوگیری از انتقال توسط صاحبان قدرت وجود ندارد، و حال معلوم شد که واسطه گری رئیس مجلس علی لاریجانی که خواسته بود وقت دو ماهه به وزارت نیرو داده شود تا کار کارشناسی کند و در مقدار انتقال اب تجدید نظر شود، فقط دروغی بیش نبود و برای خرید وقت بود تا زمان بگذرد تا انتخابات مجلس نهم فرا برسد و نمایندگان جدید دستشان در گل بماند و تا بخوهند موضوع را مطرح کنند(تازه در صورت تمایل) دستور از سوی وزارت نیرو برای اجرایی کردن انتقال و یا سرقت اب های میلیونها کشاورز اهوازی صادر شده است.
و همینطور هم شد و چنانکه حدس زده میشد یه یک باره سایت اب منطقه ایی استان اصفهان یعنی جایی که ابهای کارون باید به انجا منتقل شود، شروع به دعوت سرمایه گذاران دولتی و غیر دولتی کرد تا در پروژه انتقال اب ها از سرشاخه کارون شرکت کنند و در این طرح ملی!!!!!! شرکت کنند، این اتفاق که از پیش طرح ریزی شده بود، خواهان خشک کردن و نابود کردن یک اقلیم با بیش از 5 ملیون انسان که قریب به 2 ملیون از نفر انان که همراه خانواده انان، کشاورز عرب اهوازی هستند، میشود و یا به عبارتی برای نجاد یک رودخانه کم اب (زاینده رود در اصفهان) خواهان نابودی یک استان و انسانهای ان میشود و کک کسی هم در دولت و یا نظام نمی گزد و این اوج شونیستی است که امروز در نظامی که ادعای اسلامی دارد بر مردمان مفلوک عرب اقلیم اهواز روا میشود.
بر اساس آنچه تاکنون در رسانهها و توسط منابع رسمی اعلام شده با اجرای 13 طرح انتقال، بالغ بر 3 میلیارد 456 میلیون متر مکعب از سرشاخههای کارون به مناطق فارس نشین و زاینده رود ریخته خواهد شد. آبی که پیش از این بخشی از زمینهای کشاورزی جلگه اقلیم اهواز یا عربستان را آب میداد و آن را به بزرگترین تولید کننده محصولات کشاورزی از جمله غلات تبدیل کرده بود.
دست اندکاران و صاحبان قدرت در ایران دائم در حال پخش اخبار دروغ در مطبوعات مبنی بر تامین اب شرب اصفهان و قم و یزد را دارند و چنین وانمود میکنند که کارون اب اضافه دارد و ما فقط اضافه ان را میبریم، این سخنان در حالی بیان میشود که از قبل و بر طبق گواهی مسئولان محیط زیست، کارون اب اضافی ندارد و تبدیل به نهر کوچکی شده که فاضلاب منازل و کارخانه در ان ریخته میشود و از قبل بیش از 50 درصد ابهای ان و کرخه به سرقت رفته اند. سید شریف حسینی نماینده شهر اهواز میگوید
سید شریف حسینی نماینده مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی میپرسد آیا اصلاً آبی برای انتقال وجود دارد؟ حسینی با مرور آمار رسمی نتیجه میگیرد نه! بر اساس آمار در اقلیم اهواز (خوزستان) حدود 2میلیون هکتار زمین کشاورزی قابل کشت وجود دارد که این رقم تا 3 میلیون قابل توسعه است اما نیمی از این زمینها هم اکنون به دلیل تامین نشدن آب بدون استفاده است. آب مورد نیاز کشاورزی در حال حاضر 14 میلیارد متر مکعب است. همچنین 700 میلیون برای شرب، 650 میلیون متر مکعب برای مصارف صنعتی، یک میلیارد و700 میلیون متر مکعب برای آبزی پروری، 3 میلیارد و 300میلیون متر مکعب حق آبه زیست محیطی. به عبارتی 20 میلیارد و350 میلیون متر مکعب نیاز آبی خوزستان است که 15 مییلیارد و 500 میلیون متر مکعب آن از رودخانه پیر و خسته کارون تامین میشود.
اما وزارت نیرو نه تنها گزارش کار کارشناسی موعود را منتشر نکرد بلکه در اقدامی شگفت انگیز اقدام به فروش 2هزار و 100 میلیارد ریال اوراق مشارکت به منظور تامین اعتبارات طرح های انتقال آب کرد. فروش این اوراق از 16 اسفند ماه در شعب منتخب و در سراسر کشور آغاز میشود ؛ یعنی از همه سرمایه های ملی برای اجرای یک طرح منطقه ای. مدیر عامل آب منطقهای اصفهان از کشاورزان و صنعتگران خواسته برای تسریع در اجرای این طرح مشارکت جدی بکنند. و این یعنی وزارت نیرو راه را بر هرگونه تجدید نظر و تاخیر یا تامل در اجرای این طرح را بست.
دکتر مهدی قمیشی عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران شهر اهواز میگوید: برنامه انتقال، برای تامین آب 50 سال آینده کشاورزی در نظر گرفته شده است. قمیشی جز آثار زیانبار زیست محیطی و تخریب کشاورزی خوزستان به تناقض در برنامه ریزی وزارت نیرو اشاره میکند و یاد آور میشود: سدهایی که در چند سال اخیر با صرف هزاران میلیارد ساخته شد بلا استفاده میشود. آقایان با کدام آب میخواهند توربین این نیروگاهها را بچرخانند؟
این استاد دانشگاه میگوید برای آب باید محاسبه مزیت اقتصادی انجام شود و در حال حاضر عقل سلیم و همه محاسبات و علمی حکایت از مزیت بالای اقتصادی اقلیم اهواز( خوزستان) و زمینهای کم نظیر آن دارد. چرا باید این ویژگیها را نادیده بگیریم و با صرف ارقام نجومی آب را منتقل کنیم و منطقهای (اقلیم اهواز) را نابود؟
زنگ نابودی عمدی اقلیم اهواز به دلیل عربی بودن ان یک بار دیگر به صدا درامد و کلیه اعتراضات مردمی و مدنی توسط نمایندگان و روزنامه نگاران مستقل و اساتیط و کارشناسان محیط زیست به سنگ خورد و گوش شنوایی در مرکز وجود ندارد، از طرفی هر اعتراض مدنی دسته جنعی از سوی جوانان و مردم که به تجمع مقابل استانداری و فرمانداریها بر پا میشود، سرکوب میشود و انگ محارب و امنیت ملی را پیش میکشند، در کشوری مثل ایران و با چنین دیدگاه و رژیم ا
منیتی مردم برای رسیدن به حقوق اولیه خود باید به کی و چه وسیله ایی متوصل شوند؟