هر روز امنیتی و روز سرکوب است، چرا که از نبود کار و اشتغال طی بخصوص 30 سال اخیر رنج برده و علاوه بر بیکاری فزاینده تا حد 70% از ستم مضاعف فرهنگی و اجتماعی هم کمر راست نکرده اند. و اعتراضات مسالمت امیز انان برچسب محارب و جاسوس میخورد و به زندان های طویل المدت و یا اعدام محکوم میشوند، و متاسفانه انعکاس این اخبار در جراید
فارس زبان و حقوق بشری به دلیل اینکه اغشته به مطالبات هویتی است، کمر رنگ است.. در مناطق اتنیکی ایران مثل بلوچستان، اهواز، کوردستان و اذربایجان و ترکمن و به دستور وزارت اطلاعات و حفاظت اطلاعات سپاه هر جنبشی و اعتراضی از حساسیت خاصی برخوردار است و باید در نطفه خاموش شود، تا از سرایت ان به ذهن مردم این اقالیم و عادت به اعتراض جلوگیری شود.
سیاست رعب و وحشتی که فرمانده هان سپاه و بیت رهبری در مناطق غیر حاکم به اجراء دراورده اند، کم کم به دیگر مناطق مرکزی هم سرایت کرده است، رژیم به خوبی اگاه است که چنانچه مثلا اعتراضات کارگری در اقالیم اتنیکی رشد کند، به طور طبیعی مسئله فرهنگی و ستم اجتماعی روا شده بر این مردم مفلوک در شعار های انان رسوخ خواهد کرد، به همین دلیل تمام سعی خود را خواهد کرد که از گسترش نبوغ مخالفت در بین مردم غیر حاکم را با سیاست رعب و وحشت و اعدام های مستمر سد کند.
در حالي که دولت ايران امسال بر خلاف رويه هميشگي به خانه کارگر اجازه برگزاري راهپيمايي در روز کارگر را نداده، از ايران خبر مي رسد که تدابير امنيتي ويژه اي در اين روز در شهرهاي مختلف اعمال شده است
علی خامنه ایی هم که گویی از فساد و دزدی اطرافیان و پسران خود بی خبر است، در جمع تعدادی از کارگران به اصطلاح حزب اللهی چنین گفت..
رهبر ايران اخيرا در ديدار با گروهي از کارگران با اشاره به مشکل واحدهاي توليدي و کارخانه هاي مذکور گفت: “آدم هاى سوءاستفاده چى، قانوندان هاى قانون شکن، کسانى که بلدند چه جورى سر مأمور و مسئول و رئيس و مرئوس و آدم کوچه و بازار را بپيچانند، براى اينکه به يک طعمه اى دست پيدا کنند؛ اينها کارخانه را مي خرند، بعد به بهانه هاى گوناگون کارخانه را زمينگير مي کنند، کارگرها را بيکار مي کنند؛ بعد از ماشين آلات فرسوده همان کارخانه، پول فروشش را در مي آورند، از زمين آن کارخانه هم به ميلياردها ثروت و آلاف و الوف مي رسند؛ از اين کارها شده است، مي شود؛ بايد همه حواسشان جمع باشد.”
و جواب اقای خامنه ایی که خود را به بی خبری میزند را اقای کروبی چنین اداء کرد.
مهدي کروبي هم در پيام خود به مناسبت روز کارگر، با انتقاد از “نظامي کردن” اقتصاد ايران پرسيد: “آيا با حاکميت مطلق نظاميان بر اقتصاد مي توان از منافع کارگران سخن گفت؟
کروبی مستقیما به قلب نظام نشانه رفت و حرفی که زد سالها است که مردم ایران بیان میکنند، اما ای کاش انان یعنی میر حسین موسوی و کروبی اشاره ایی هم به مظلومیت و بدبختی فلاکتباری که مردم نواحی غیر فارس بیشتر از مردم فارس با ان دست به گریبان هستند، هم بیان میکردند
.
یک سال دیگر از عمر اول ماه مه روز جهانی کارگر گذشت اما وضعیت مردم ایران بدتر از سال گذشته شد، اما بدتر از همه اوضاع سیاه مناطق مردم غیر حاکمی است که امروز داشتن یک روز کار هم برای انان تبدیل به یک رویا شده است، رویایی که خواست ان از جانب رژیم امنیتی تلقی میشود.